Op 4 oktober 2025 bereikte ons het droevige nieuws dat onze collega Esther Oostveen-Cornet op 53-jarige leeftijd is overleden. Wij verliezen in haar een verbindende, succesvolle, maar bovenal warme en lieve collega.

Esther kwam ons op 6 januari 2020 versterken. We hadden daarvoor een bijzonder kennismakingsgesprek. Ze vertelde open, zonder poespas en met humor wat voor haar belangrijk was, welke opleidingen ze had gedaan en welke werkervaring ze had. Een selfmade vrouw die het heeft geschopt van kapster naar IT-consultant – een pad dat moed, lef en doorzettingsvermogen vraagt. Het klikte meteen. Voor ons was het duidelijk: een warme, humoristische en energieke vrouw en collega met een stralende lach!

Het pad richting IT-consultant bracht ook onzekerheden met zich mee. Maar juist dat maakte haar zo bijzonder: Esther wilde blijven leren en groeien. Samen hebben we een opleidingspad uitgestippeld waarin ze niet alleen haar kennis van IT heeft verdiept, maar ook stap voor stap haar onzekerheden heeft overwonnen. En dat deed ze altijd op haar eigen manier – vol enthousiasme, energie en met die onverwoestbare drive om altijd beter te worden. In korte tijd maakte ze enorme stappen.

En toen kwam haar eerste klus: een vastgelopen project bij het Havenbedrijf Rotterdam. Esther als een rasechte Noord-Hollandse in Rotterdam… maar wij hadden er het volle vertrouwen in. En terecht, want juist daar hadden ze iemand nodig zoals Esther: verbindend, praktisch, energiek en met humor. Binnen de kortste keren had ze iedereen voor zich gewonnen en kwam het project weer in beweging.

Het succes bleef niet onopgemerkt. Het Havenbedrijf vroeg haar steeds opnieuw terug. Esther wist mensen te raken, bracht structuur waar chaos was en zette anderen in hun kracht. Niet omdat ze zichzelf op de voorgrond plaatste, maar omdat ze juist de mensen om haar heen sterker maakte. Zoals het Havenbedrijf het noemt: “het Esther-kunstje”. Dat laat zien hoeveel indruk ze heeft gemaakt, niet alleen als professional, maar vooral als mens.

Ook binnen DiVetro heeft Esther haar stempel gedrukt. Ze maakte vriendschappen, bracht warmte, humor én kennis. Voor veel collega’s was Esther de onbenoemde interne vertrouwenspersoon. Daarnaast heeft ze met veel energie bijgedragen aan onze feestcommissie en prachtige evenementen en reisjes georganiseerd. Daarmee heeft ze niet alleen herinneringen gemaakt, maar ook veel plezier en verbondenheid gebracht bij de collega’s.

Het nieuws van haar ziekte sloeg ruim een jaar geleden in als een bom. Veel collega’s hebben contact met haar gehouden, iets wat haar en de collega’s veel steun gaf. Ze heeft keihard gestreden en veel behandelmethodes geprobeerd. Soms was er lichte verbetering en hoop, maar veelal meer ongemak en pijn. Ook in deze periode gaf eenieder die contact met haar had aan dat ze, hoe kwetsbaar ook, nog steeds Esther was met humor en met aandacht voor de mensen om haar heen. In de laatste fase hebben een aantal collega’s nog hele waardevolle gesprekken kunnen voeren waarin er samen is gelachen, gehuild en geknuffeld.

In een van die laatste gesprekken gaf Esther aan dat ze zo dankbaar was voor de kans die DiVetro haar had gegeven om zich te ontwikkelen. Maar eigenlijk heeft zij zich die kans vooral zichzelf gegeven – door zichzelf te zijn. En daarom bedanken wij haar, voor alles wat ze ons heeft gebracht.

We misten Esther al enorm de afgelopen maanden, maar het definitieve bericht van zaterdag 4 oktober liet ons verslagen achter. Afgelopen zaterdag hebben we afscheid van haar genomen. Het grijpt ons diepgaand aan, we zijn er voor elkaar en ook voor haar familie. Onze lieve collega heeft nu haar rust gevonden en haar warmte en energie leven voort.

We zullen haar stralende lach nooit vergeten.